เอลีซาเบตา รีเซอา (โรมาเนีย: Elisabeta Rizea; 28 มิถุนายน 1912 – 4 ตุลาคม 2003) เป็นสมาชิกแนวร่วมในแถบในวัลเลเกียเหนือ หลังการปฏิวัติโรมาเนียปี 1989 เธอกลาขมาเป็นสัญลักษณ์ของ
เอลีซาเบตา รีเซอา | |
---|---|
![]() ภาพถ่ายราวปี 1950 | |
เกิด | 28 มิถุนายน ค.ศ. 1912 ราชอาณาจักรโรมาเนีย |
เสียชีวิต | 4 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ประเทศโรมาเนีย | (91 ปี)
มีชื่อเสียงจาก | สัญลักษณ์ |
ชีวประวัติ
รีเซอาเกิดเมื่อปี 1912 ใน หมู่บ้านใน ใน บิดและมารดาคืออีโยน และ มารีอา ชูซา (Ion and Maria Șuța) ซึ่งเป็นไพร่ติดที่ดิน เมื่ออายุ 19 ปี เธอย้ายไปยังหมู่บ้านใกล้ ๆ ซึ่งคือ ที่เธอแต่งงานกับเจออร์เจ รีเซอา (Gheorghe Rizea) ซึ่งเป็นลูกจ้างของลุงเธอ จอร์เจ ชูซา (Gheorghe Șuța)
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง นำเอามาประกาศใช้ในโรมาเนีย ลุงของรีเซอาซึ่งเป็นผู้นำท้องถิ่นของถูกฆาตกรรมโดยตำรวจลับในวันเลือกตั้ง มีแหล่งข้อมูลระบุปีอยู่ที่ 1946 ไม่ก็ 1948 สามีของรีเซอาจึงเข้าร่วมเป็นทหารกองโจร ซึ่งนำโดย ส่วนเอลีซาเบตาให้การสนับสนุนอาหารและอื่น ๆ แก่กองทหาร เมื่อคืนวันที่ 18 มิถุนายน 1949 สมาชิกขอบกลุ่มอาร์เซเนสกูถูกลอบโจมตี มีผู้เสียชีวิตสองราย และที่เหลือหลบหนีไปได้ หลังจากนั้นกองพลของตำรวจลับจึงทำการสำรวจพื้นที่ครั้งใหญ่ใช้พลทหารรวมสองกองพันรอบบริเวณ รีเซอาถูกจับกุมจากการให้ความช่วยเหลือกลุ่ม ถูกทุบตี และนำตัวไป ถูกคุมขังนาน 18 เดือนขณะรอการตัดสิน จากนั้นจึงถูกตัดสินจำคุกเจ็ดปี
หลังถูกปล่อยตัวจากคุก เธอยังคงให้อาหารและส่งข่าวสารแก่นักต่อสู้ต้านคอมมิวนิสต์ในเขาคาร์เพเธียใต้ เมื่ออาร์เซเนสกูถูกจับกุมในปี 1961 เธอก็ถูกดำเนินคดีเช่นกัน และถูกประกาศให้เป็น "dușman al poporului" (ดุชมันอัลปอปอรูลุย; ศัตรูของประชาชน) และตัดสินจำคุก 25 ปี อยู่ที่เรือนจำสตรีใน สามปีต่อมา ในปี 1964 จึงได้รับการปล่อยตัวจากข้อตกลงนิรโทษกรรม (general amnesty)
ตลอดสิบสองปีในคุก เธอถูกทารุณกรรมหลายรูปแบบ เช่น ถูกจับมัดแขวนโดยใช้เส้นปมของเธอเองจากตะขอ แล้วจึงถูกทุบตีจนสลบไปเพราะมีซี่โครงหัก นอกจากนี้, เผา, ทุบตีด้วยพลั่ว เมื่อออกจากเรือนจำ เธอไม่มีทั้งผมและเดินไม่ได้ เพราะเข่าถูกทุบทำลายไปหมด
หลังการปฏิวัติล้มล้างคอมมิวนิสต์เสร็จสิ้นในปี 1989 เรื่องราวของเธอกลายมาเป็นที่รับรู้อย่างกว้างขวางจากการให้สัมภาษณ์ซึ่งปรมกฏในสารคดีปี 1992 เรื่อง โดย ลูซีอา ฮอสซู-ลองกิน ( ) ในปี 2001 อดีต เสด็จเยี่ยมรีเซอาที่บ้านของเธอใน
รีเซอาเสียชีวิตในปี 2003 ด้วยปอดอักเสบไวรัส ที่โรงพยาบาลใน
มีถนนในเมืองยัช, นุกชออารา, ตีมีชออารา และ ที่ตั้งชื่อตามชื่อเธอ
อ้างอิง
- Bouleanu, Elisabeth (11 November 2015). "Elisabeta Rizea, simbolul rezistenței anticomuniste: "Îmi făceam cruce cu limba şi mă rugam la Dumnezeu să mă ajute să nu spun nimic"". (ภาษาโรมาเนีย). สืบค้นเมื่อ April 29, 2020.
- "Elisabeta Rizea, 91, a Defiant Romanian". The New York Times. October 10, 2003. สืบค้นเมื่อ April 29, 2020.
- Lambru, Steliu (July 29, 2013). "Heroes of the anti-communist resistance: Elisabeta Rizea". . สืบค้นเมื่อ April 29, 2020.
- Moceanu, Răzvan (October 6, 2019). "Portret: Elisabeta Rizea – o icoană a demnităţii, un simbol al rezistenţei anticomuniste" (ภาษาโรมาเนีย). . สืบค้นเมื่อ April 29, 2020.
- Hiru, Ion C. (September 19, 2018). "In memoriam: 70 de ani de la asasinarea eroului țărănist Gheorghe Șuța". argesexpres.ro (ภาษาโรมาเนีย). สืบค้นเมื่อ April 29, 2020.
- (2019). Romania under Communism. Paradox and Degeneration. London, New York: / Group. p. 210. ISBN . OCLC 1050143513.
- Tănase, Cristina (September 2004). . Vivid Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-02-24.
- . . 11 October 2003. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-03-09.
แหล่งข้อมูลอื่น
- (ในภาษาโรมาเนีย)
wikipedia, แบบไทย, วิกิพีเดีย, วิกิ หนังสือ, หนังสือ, ห้องสมุด, บทความ, อ่าน, ดาวน์โหลด, ฟรี, ดาวน์โหลดฟรี, mp3, วิดีโอ, mp4, 3gp, jpg, jpeg, gif, png, รูปภาพ, เพลง, เพลง, หนัง, หนังสือ, เกม, เกม, มือถือ, โทรศัพท์, Android, iOS, Apple, โทรศัพท์โมบิล, Samsung, iPhone, Xiomi, Xiaomi, Redmi, Honor, Oppo, Nokia, Sonya, MI, PC, พีซี, web, เว็บ, คอมพิวเตอร์